Wczoraj byłam na rozmowie w US. Weszłam jako pierwsza :) Pani Naczelnik była bardzo sympatyczna, uważnie słuchała, zadawała pytania - ale tylko dotyczące mnie, tego co chcę robić, co robiłam. W ogóle nie pytała o podatki :)
Wyszłam z urzędu uśmiechnięta, bo naprawdę dobrze się poczułam. Zupełnie inaczej nas potraktowano niż w ZUS-ie. Wiedziałam, że nawet jak nic z tego stażu nie wyjdzie, to nie będzie źle. I faktycznie tak jest. Niedawno zadzwonili, że niestety nie udało mi się dostać stażu. Nie mówię, że jestem zachwycona ;) ale jest o niebo lepiej, jak po wcześniejszej rozmowie. Mówi się trudno. Będę szukać dalej, choć bez znajomości to zakrawa na cud. Ale może się jakiś zdarzy? Misiek, do roboty!! :)
piątek, 5 kwietnia 2013
czwartek, 4 kwietnia 2013
Próby zmian
Ach te Święta... Boże Narodzenie w kwietniu :)
Zakopaliśmy się u Uli i dobrze nam z tym było... Rodzice odespali swoje, pojedliśmy, popiliśmy, pośmialiśmy się. Było super - prawdziwie rodzinnie i ciepło.Nawet nieco sportu zaznałam, jeśli można do niego zaliczyć 2-godzinne odgarnianie śniegu z podjazdu... W każdym razie trochę kalorii spaliłam ;) Wielkie dzięki Siostra, że zadbałaś o równowagę świąteczną :)
A tak na serio, to u mnie się zaczęło...
Choć najpierw to się skończyło. W sensie - renta po Czarku. Oczywiście spodziewałam się jej końca, oczekiwałam... A jednak jakoś tak dziwnie mi się zrobiło, gdy przyszło złowieszcze pisemko.
Ale co tam, miałam już ustalony termin wizyty w Urzędzie Pracy, więc 1 marca się stawiłam ;) Przy okazji złożyłam wniosek o szkolenie z księgowości, ale nie liczę na nie zbytnio, bo dostałam 10 punktów a w poprzedniej edycji przyjmowali od 12... W każdym razie zainteresowana jestem także stażem. Wysłali mnie na rozmowę do ZUS-u - na urzędnika ubezpieczeń społecznych. Byłam wczoraj. Okazało się, że 12 osób zaprosili na jedną godzinę. Każdemu poświęcili średnio 10 minut. Ja byłam ostatnia... można sobie wyliczyć, ile trzeba było czekać. Pytali o to czym się zajmuje ZUS, jakie są rodzaje świadczeń, jak się wylicza składki. Większość osób nie była na to przygotowana. "Przecież to tylko skierowanie na staż z UP - więc czemu mamy udawać, że tak bardzo pragniemy pracy w ZUSie?"
No właśnie... czemu?
Odpowiedziałam na wszystkie pytania. Wiem jak się potrafię zacinać, gdy czuję pustkę w głowie. Teraz tak nie było. Ale... mam słabe punkty, przez które nie przebrnę, jeśli ktoś nie przymknie na nie oczu - nigdy nie pracowałam na etacie, mam już swoje lata i nieciekawy wygląd. Nie wiem co zadecydowało, ale dostałam kartkę z adnotacją, że nie spełniam oczekiwań.
Trudno. Niby nie przejmuję się, ale przyznam, że powietrze uszło...
Pojechałam od razu do UP oddać zaświadczenie. Zaproponowali mi kolejny staż, tym razem w Urzędzie Skarbowym - pracownik biurowy ;)
Poprosiłam kuzynkę Kasię o kilka wskazówek, o co mogą pytać. W zasadzie są to zagadnienia, których się uczyłam teraz w szkole, więc... znowu jest nadzieja, że będzie ok.
Jadę jutro, właściwie to dziś. Nie nastawiam się na nic, ale spróbować muszę. Żeby mieć jakieś doświadczenie, ktoś musi dać mi szansę. Muszę tylko na taką osobę trafić.
Dam radę - bo jeśli nie ja to kto? - jak mawiał mój instruktor prawa jazdy :)
niedziela, 17 lutego 2013
Dziękuję :*
Dziękuję wszystkim, którzy odezwali się do mnie i wsparli jednym choćby słowem, czy po prostu myślami. Dziękuję wszystkim, którzy mimo własnych spraw i problemów pamiętali o wczorajszym dniu. Jesteście cudowni!!
Schiller & Peter Heppner - "Leben... I feel you"
I feel you
I feel you
in every stone
in every leaf of every tree
that you ever might have grown
I feel you
in everything
and every river that might flow
in every seed you might have sown
I feel you
I feel you
I feel you
I feel you
I feel you
I feel you
in every vein
in every beating of my heart
each breath I take
I feel you
anyway
in every tear that I might shed
in every word I`ve never said
I feel you
I feel you
I feel you
I feel you
I feel you
in every vein
in every beating of my heart
in every breath I ever take
I feel you
anyway
in every tear that I might shed
in every word I`ve never said
I feel you
I feel you
I feel you
I feel you
I feel you
I feel you
I feel you
I feel you
in every stone
in every leaf of every tree
that you ever might have grown
I feel you
in everything
and every river that might flow
in every seed you might have sown
I feel you
I feel you
I feel you
I feel you
I feel you
I feel you
in every vein
in every beating of my heart
each breath I take
I feel you
anyway
in every tear that I might shed
in every word I`ve never said
I feel you
I feel you
I feel you
I feel you
I feel you
in every vein
in every beating of my heart
in every breath I ever take
I feel you
anyway
in every tear that I might shed
in every word I`ve never said
I feel you
I feel you
I feel you
I feel you
I feel you
I feel you
sobota, 16 lutego 2013
Bezsenność
Jeszcze wczoraj pisałam Ani, że się trzymam bo staram się nie myśleć o jutrze.
Ale jutro już nastało... Leżę z otwartymi oczami, z których spływają łzy. Nie muszę myśleć o Czarku. To po prostu się dzieje. Nie mogę zasnąć. Viki też nie śpi. Co chwilę wychodzi spod kołdry, podchodzi wyżej, łasi się, liże po ręku i ponownie się układa. I tak w kółko. Wyczuwa, że coś ze mną nie tak.
Na 8:00 do szkoły. Planowo do 16:30 - jeśli nas wcześniej nie puszczą, to muszę się zwolnić. Msza w Wilanowie o 17-tej a przedtem zajrzymy do Czarka. Rodzice jak na razie są gotowi jechać, ale tak naprawdę to zobaczymy jak będą się po południu czuć. Jak pomyślę, że równo rok temu mama miała operację, to aż mnie dreszcz przeszywa. Tyle się wydarzyło od śmierci Czarka. Ale summa summarum kolejny rok trzeba zaliczyć na plus :)
Na co dzień jest niby dobrze. Niby. Wspomnienia mają w sobie czułość, nostalgię... Przeważnie już nie wywołują u mnie łez. Ale wystarczy jedna myśl, która właściwie nawet nie ma związku z Czarkiem, ale jednak powoduje potworny ból w sercu, ucisk w gardle, spazmatyczny szloch. Dopada mnie to niespodziewanie, gdy jestem kompletnie nieprzygotowana psychicznie.
Teraz mnie tak trafiło. Czy to ma związek z TĄ datą? Przecież to głupie. Ale jednak coś w tym jest...
Zasnąć... Miśku, proszę...
Wstawiam kawałek z nowej płyty Depeszów - pewnie nie słyszałeś... a może? ;)
Ale jutro już nastało... Leżę z otwartymi oczami, z których spływają łzy. Nie muszę myśleć o Czarku. To po prostu się dzieje. Nie mogę zasnąć. Viki też nie śpi. Co chwilę wychodzi spod kołdry, podchodzi wyżej, łasi się, liże po ręku i ponownie się układa. I tak w kółko. Wyczuwa, że coś ze mną nie tak.
Na 8:00 do szkoły. Planowo do 16:30 - jeśli nas wcześniej nie puszczą, to muszę się zwolnić. Msza w Wilanowie o 17-tej a przedtem zajrzymy do Czarka. Rodzice jak na razie są gotowi jechać, ale tak naprawdę to zobaczymy jak będą się po południu czuć. Jak pomyślę, że równo rok temu mama miała operację, to aż mnie dreszcz przeszywa. Tyle się wydarzyło od śmierci Czarka. Ale summa summarum kolejny rok trzeba zaliczyć na plus :)
Na co dzień jest niby dobrze. Niby. Wspomnienia mają w sobie czułość, nostalgię... Przeważnie już nie wywołują u mnie łez. Ale wystarczy jedna myśl, która właściwie nawet nie ma związku z Czarkiem, ale jednak powoduje potworny ból w sercu, ucisk w gardle, spazmatyczny szloch. Dopada mnie to niespodziewanie, gdy jestem kompletnie nieprzygotowana psychicznie.
Teraz mnie tak trafiło. Czy to ma związek z TĄ datą? Przecież to głupie. Ale jednak coś w tym jest...
Zasnąć... Miśku, proszę...
Wstawiam kawałek z nowej płyty Depeszów - pewnie nie słyszałeś... a może? ;)
poniedziałek, 7 stycznia 2013
Nie jesteś sama...
Wczoraj późnym wieczorem Ula przesłała mi klip piosenki Piasecznego i Krajewskiego - Nie jesteś sama.
Szczerze - nie jest to muzyka, której słucham na co dzień, ale... teksty Agnieszki Osieckiej są fenomenalne. Może, gdybym była w innej sytuacji, gdybym nie czuła straty bliskiego, to nie zareagowałabym w taki sposób - ale jednak stało się... ryczałam jak bóbr. Dawno nie dawałam upustu łzom, pewnie dlatego był to taki prawdziwie spazmatyczny szloch.
Każdy wers tej piosenki odczytywałam, jakby był skierowany do mnie. Jakby właśnie o mnie mówił. Tak czułam i czuję nadal.
Wiem, że nie jestem sama a jednocześnie wiem, że jednak jestem...
Mam bliskich wokół siebie, przyjazne twarze, gesty... A mimo wszystko samotność daje o sobie znać.
Mam oczy w mokrym miejscu :) i teraz też są pełne łez...
Wstawiam tę piosenkę na bloga, ale wersję wcześniejszą - gdy Krajewski wykonywał ją sam. Piasek trzeszczy, psuje mi odbiór ;)
Tej dziewczynie, która czyta list wyblakły,
tej kobiecie która milczy cały dzień,
tej co stawia w noc bezsenną złe pasjanse,
i ozdabia nadziejami ciemną sień.
Niech się niebo nie kojarzy tylko z deszczem,
niech się rzeka nie kojarzy z rzeką łez.
Szczerze - nie jest to muzyka, której słucham na co dzień, ale... teksty Agnieszki Osieckiej są fenomenalne. Może, gdybym była w innej sytuacji, gdybym nie czuła straty bliskiego, to nie zareagowałabym w taki sposób - ale jednak stało się... ryczałam jak bóbr. Dawno nie dawałam upustu łzom, pewnie dlatego był to taki prawdziwie spazmatyczny szloch.
Każdy wers tej piosenki odczytywałam, jakby był skierowany do mnie. Jakby właśnie o mnie mówił. Tak czułam i czuję nadal.
Wiem, że nie jestem sama a jednocześnie wiem, że jednak jestem...
Mam bliskich wokół siebie, przyjazne twarze, gesty... A mimo wszystko samotność daje o sobie znać.
Mam oczy w mokrym miejscu :) i teraz też są pełne łez...
Wstawiam tę piosenkę na bloga, ale wersję wcześniejszą - gdy Krajewski wykonywał ją sam. Piasek trzeszczy, psuje mi odbiór ;)
Tej dziewczynie, która czyta list wyblakły,
tej kobiecie która milczy cały dzień,
tej co stawia w noc bezsenną złe pasjanse,
i ozdabia nadziejami ciemną sień.
Niech się niebo nie kojarzy tylko z deszczem,
niech się rzeka nie kojarzy z rzeką łez.
Są na świecie dobre okna w dobrym mieście,
i ta wiara, że w człowieku - człowiek jest.
Nie jesteś sama, nie jesteś sama
uwierz w siebie, uwierz w ludzi, uwierz w nas.
Nie jesteś sama, nie jesteś sama,
są gdzieś okna, które płoną cały czas.
Tej dziewczynie, która topi w czarnej kawie,
te tęsknoty których miała pełen skład,
tej kobiecie, która pali bardzo dużo,
i w szufladzie przechowuje biały kwiat.
Niech się miłość nie kojarzy z pożegnaniem,
niech pogoda opromieni każdą myśl,
i niech przyśni się ktoś miły i czekany,
kto nadaje mleczną drogą taki list.
Nie jesteś sama, nie jesteś sama
uwierz w siebie, uwierz w ludzi, uwierz w nas.
Nie jesteś sama, nie jesteś sama,
są gdzieś okna, które płoną cały czas.
Aaaaa.... No i jak co roku (od pewnego czasu :) ) wyprawiamy z Agness wspólnie imieniny :D Trochę mi to koliduje z zajęciami, ale jakoś damy radę. Najważniejsze, że znowu spotkam przyjaciół, bo tak w ciągu roku to zupełnie nam to nie wychodzi :) Chyba łatwiej by było, gdyby mieszkali w innym mieście...
Jutro porywam Ulę po pracy. Jedziemy na spotkanie blogerów kulinarnych do restauracji greckiej :D Będą pokazy przygotowywania potraw w ciekłym azocie. Jakaś mała konsumpcja tych smakołyków tyż będzie :) Później zamówimy coś pysznego (mam nadzieję) z karty a na koniec - w Multikinie - będzie przedpremierowy pokaz francuskiego filmu "Wyszłam za mąż, zaraz wracam" :)
Się cieszę :) Powinnam się uczyć do egzaminów, i ćwiczyć z Viką do jej egzaminu :) Ale jeden wieczór poświęcę na ukulturalnienie się, czy jak mówimy z Ulą - odchamienie się :D
i ta wiara, że w człowieku - człowiek jest.
Nie jesteś sama, nie jesteś sama
uwierz w siebie, uwierz w ludzi, uwierz w nas.
Nie jesteś sama, nie jesteś sama,
są gdzieś okna, które płoną cały czas.
Tej dziewczynie, która topi w czarnej kawie,
te tęsknoty których miała pełen skład,
tej kobiecie, która pali bardzo dużo,
i w szufladzie przechowuje biały kwiat.
Niech się miłość nie kojarzy z pożegnaniem,
niech pogoda opromieni każdą myśl,
i niech przyśni się ktoś miły i czekany,
kto nadaje mleczną drogą taki list.
Nie jesteś sama, nie jesteś sama
uwierz w siebie, uwierz w ludzi, uwierz w nas.
Nie jesteś sama, nie jesteś sama,
są gdzieś okna, które płoną cały czas.
Aaaaa.... No i jak co roku (od pewnego czasu :) ) wyprawiamy z Agness wspólnie imieniny :D Trochę mi to koliduje z zajęciami, ale jakoś damy radę. Najważniejsze, że znowu spotkam przyjaciół, bo tak w ciągu roku to zupełnie nam to nie wychodzi :) Chyba łatwiej by było, gdyby mieszkali w innym mieście...
Jutro porywam Ulę po pracy. Jedziemy na spotkanie blogerów kulinarnych do restauracji greckiej :D Będą pokazy przygotowywania potraw w ciekłym azocie. Jakaś mała konsumpcja tych smakołyków tyż będzie :) Później zamówimy coś pysznego (mam nadzieję) z karty a na koniec - w Multikinie - będzie przedpremierowy pokaz francuskiego filmu "Wyszłam za mąż, zaraz wracam" :)
Się cieszę :) Powinnam się uczyć do egzaminów, i ćwiczyć z Viką do jej egzaminu :) Ale jeden wieczór poświęcę na ukulturalnienie się, czy jak mówimy z Ulą - odchamienie się :D
poniedziałek, 31 grudnia 2012
Między Nowym a Starym Rokiem :)
Jaki był odchodzący rok? Pełen smutku, bezsilności, oczekiwania....
Ale i pełen szczęścia, wzruszeń, dobrej energii i spełnienia :)
Jest się czym cieszyć, a to najważniejsze!!
A na Nowy Rok dostałam super przepis :D
Trzeba wziąć:
Mnóstwo zdrowia,
Furę szczęścia,
Kielich miłości,
Trzy garnce przyjaźni,
Dwie szczypty humoru,
Garść wiary w siebie,
Optymizmu i uśmiechu do smaku.
Szczęście starannie przesiać przez gęste sito, pozostałe na sicie drobinki pecha wybrać i zamknąć w szczelnej puszce.
Miłość mocno podgrzać, a nawet - jeśli ktoś lubi - podgrzać do wrzenia.
Wszystkie składniki połączyć i dokładnie wymieszać.
Jeśli pojawią się grudki problemów, dorzucić jeszcze nieco przyjaźni i optymizmu.
Na koniec doprawić poczuciem humoru i uśmiechem.
Podzielić na 365 porcji.
Podawać codziennie tuż po śniadaniu wraz z dużą porcją radości i słońca.
Ale i pełen szczęścia, wzruszeń, dobrej energii i spełnienia :)
Jest się czym cieszyć, a to najważniejsze!!
A na Nowy Rok dostałam super przepis :D
Trzeba wziąć:
Mnóstwo zdrowia,
Furę szczęścia,
Kielich miłości,
Trzy garnce przyjaźni,
Dwie szczypty humoru,
Garść wiary w siebie,
Optymizmu i uśmiechu do smaku.
Szczęście starannie przesiać przez gęste sito, pozostałe na sicie drobinki pecha wybrać i zamknąć w szczelnej puszce.
Miłość mocno podgrzać, a nawet - jeśli ktoś lubi - podgrzać do wrzenia.
Wszystkie składniki połączyć i dokładnie wymieszać.
Jeśli pojawią się grudki problemów, dorzucić jeszcze nieco przyjaźni i optymizmu.
Na koniec doprawić poczuciem humoru i uśmiechem.
Podzielić na 365 porcji.
Podawać codziennie tuż po śniadaniu wraz z dużą porcją radości i słońca.
Wszystkiego dobrego w Nowym Roku!!
poniedziałek, 24 grudnia 2012
Kolęda dla nieobecnych
A nadzieja znów wstąpi w nas.
Nieobecnych pojawią się cienie.
Uwierzymy kolejny raz,
W jeszcze jedno Boże Narodzenie.
I choć przygasł świąteczny gwar,
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu,
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj,
Wbrew tak zwanej ironii losu.
Daj nam wiarę, że to ma sens.
Że nie trzeba żałować przyjaciół.
Że gdziekolwiek są - dobrze im jest,
Bo są z nami choć w innej postaci.
I przekonaj, że tak ma być,
Że po głosach tych wciąż drży powietrze.
Że odeszli po to by żyć,
I tym razem będą żyć wiecznie.
Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat,
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole.
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas,
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole.
A nadzieja znów wstąpi w nas.
Nieobecnych pojawią się cienie.
Uwierzymy kolejny raz,
W jeszcze jedno Boże Narodzenie.
I choć przygasł świąteczny gwar,
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu,
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj,
Wbrew tak zwanej ironii losu.
Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat,
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole.
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas,
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole.
Nieobecnych pojawią się cienie.
Uwierzymy kolejny raz,
W jeszcze jedno Boże Narodzenie.
I choć przygasł świąteczny gwar,
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu,
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj,
Wbrew tak zwanej ironii losu.
Daj nam wiarę, że to ma sens.
Że nie trzeba żałować przyjaciół.
Że gdziekolwiek są - dobrze im jest,
Bo są z nami choć w innej postaci.
I przekonaj, że tak ma być,
Że po głosach tych wciąż drży powietrze.
Że odeszli po to by żyć,
I tym razem będą żyć wiecznie.
Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat,
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole.
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas,
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole.
A nadzieja znów wstąpi w nas.
Nieobecnych pojawią się cienie.
Uwierzymy kolejny raz,
W jeszcze jedno Boże Narodzenie.
I choć przygasł świąteczny gwar,
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu,
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj,
Wbrew tak zwanej ironii losu.
Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat,
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole.
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas,
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole.
Subskrybuj:
Posty (Atom)